Analityczne słuchanie

Analityczne słuchanie referencji – jak analizować miksy topowych inżynierów, by wyciągnąć z nich lekcję dla siebie.

Analityczne słuchanie nagrań referencyjnych to proces, który odróżnia świadomego twórcę od amatora polegającego wyłącznie na intuicji. Analiza miksów wykonanych przez topowych inżynierów dźwięku, nie polega na samym podziwianiu utworu, ale na rozłożeniu go na czynniki pierwsze, pod kątem technicznym i artystycznym.

Pierwszym krokiem jest analiza balansu głośności który jest fundamentem każdego dobrego miksu.

Należy zadać sobie pytanie: Który instrument jest najważniejszy w danym momencie i jak inne elementy mu ustępują? Często okazuje się że wokal wcale nie jest tak głośny jak nam się wydaje, a wrażenie jego dominacji wynika z odpowiedniego nasycenia harmonicznego i kontroli dynamiki.

Warto więc zwrócić uwagę na relację między stopą a basem, czyli tak zwany low end. W topowych produkcjach dół jest zawsze zwarty i czytelny, co wynika z faktu, że inżynierowie precyzyjnie decydują który z tych dwóch elementów zajmuje najniższe rejestry, a który operuje nieco wyżej. Skrupulatne, wielokrotne wsłuchanie w te częstotliwości utworów referencyjnych, pozwala na zbudowanie skojarzeń, które będą ułatwieniem w odzwierciedlaniu tego efektu w nowych produkcjach.

Kolejnym etapem jest analiza panoramy i szerokości stereo.

Słuchając referencji warto wyobrazić sobie scenę koncertową i umiejscowić na niej poszczególne instrumenty. Topowe miksy charakteryzują się tym, że środek panoramy jest zarezerwowany dla najważniejszych elementów takich jak wokal, stopa, werbel i bas. Wszystko inne czyli gitary, syntezatory, pady czy chórki są rozstawione na boki, co tworzy wrażenie ogromnej przestrzeni, bez zamazywania głównego przekazu.

Niestety szerokość sceny w analizie może być bardzo uzależniona od tego na czym słuchamy tych utworów. Niestety wiele słuchawek na rynku nawet tych „drogich”, brzmi, ładnie czysto i klarownie, ale inżynierzy którzy je stworzyli zbyt mocno zakotwiczyli w „dual mono” przez co analitycznie, są niezbyt atrakcyjne.

Głębia i wykorzystanie efektów przestrzennych to trzeci filar analizy.

utaj szukamy odpowiedzi na pytanie: Jak daleko od słuchacza znajdują się poszczególne dźwięki? Bliskość uzyskuje się poprzez brak pogłosu i dużą ilość wysokich tonów, natomiast oddalenie poprzez użycie echa oraz filtrów dolnoprzepustowych. Dzięki dołożeniu do panoramy prostego EQ, możemy nie tylko regulować przypływ dźwięku prawa-lewa, ale także przód tył, nadając instrumentom efektu trójwymiarowego.

Analityczne słuchanie pozwala dostrzec, że w profesjonalnych produkcjach pogłosy są często bardzo krótkie lub niemal niesłyszalne bez skupienia, a ich zadaniem nie jest otulenie dźwięku ale nadanie mu naturalnego charakteru i sklejenie z resztą instrumentów.

Ostatnim elementem jest analiza spektralna, czyli zwrócenie uwagi na to jak zagospodarowane jest pasmo częstotliwości.

Czy miks jest jasny i krystaliczny czy może ciemny i ciepły?

Analiza referencji uczy że profesjonalny miks jest zbalansowany i nic w nim nie walczy o uwagę w tym samym zakresie częstotliwości. Każda lekcja wyciągnięta z takiego słuchania powinna zostać przetestowana we własnym projekcie poprzez bezpośrednie porównywanie swojego miksu z oryginałem przy zachowaniu tego samego poziomu głośności odsłuchu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *